σχεδιάγραμμα ιστορίας γ΄ λυκείου ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ (ΑΝΤΙΒΕΝΙΖΕΛΙΚΑ)

Τα Αντιβενιζελικά κόμματα:

Αντιβενιζελικά κόμματα
Δημητρίου  Ράλλη	αδιάλλακτα
Κυριακούλη  Μαυρομιχάλη (εθνικό κόμμα)
Γεωργίου Θεοτόκη	διαλλακτικό

Α.  ΡΑΛΛΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

Ø  Αντίθετο στον εκσυγχρονισμό

Ø  Κατά της ισχυρής εξουσίας

Ø  Υποστήριζε ότι το κοινοβούλιο πρέπει να έχει ισχυρή θέση στο πολιτικό σύστημα

Ø  Βασιλιάς: Σύμβολο της εθνικής ενότητας- ξεπερνά τα σύνορα της χώρας

Ø  Απευθύνονταν στα μεσαία

                                και κατώτερα στρώματα πόλεων

                                + μικροκαλλιεργητές

Ø  6.ήθελε:           α. Ενίσχυση της παραγωγής

                               β. Αύξηση θέσεων εργασίας

(στόχος)  οικονομική ανάπτυξη -  εξεύρεση χρημάτων για εξοπλισμούς

                               γ. Να καταπολεμηθεί η διαφθορά-  πατρωνία των κομμάτων

πρόβλημα:

ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Β.ΕΘΝΙΚΟ ΚΟΜΜΑ   (του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη)

Ø  Δε διέφερε από το Ραλλικό

Ø  Οι εκπρόσωποί του προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν τη συμμετοχή του αρχηγού τους στα πολιτικά πράγματα μετά το κίνημα του 1909

Ø  Υποστήριζαν την ανόρθωση που, κατά την εκτίμησή τους δε μπόρεσαν να υλοποιήσουν οι Βενιζελικοί

Γ. ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΤΟΚΗ

•         Μετριοπαθέστερο από τα άλλα

•         Ζητούσε να διορθώσει τα «λάθη» των Φιλελευθέρων

•         Συμφωνούσε με την πάση θυσία αύξηση των εξοπλισμών

•         Ζητούσε φορολογικές ελαφρύνσεις για τους μικροεισοδηματίες

•         Αποτέλεσε τον πυρήνα των αντιβενιζελικών

•         Από το κίνημα στο Γουδί μέχρι τη συνταγματική κρίση του 1915 είχε  τη μεγαλύτερη  εκλογική  βάση

ένα κείμενο αφιερωμένο στην κρίση που μαστίζει κάθε οικονομικά κάθε οικογένεια, που καταστρέφει σχέσεις και αλλοιώνει το νόημα της λέξης "ΠΑΙΔΙ".

Γονείς και παιδί  ή παιδί και γονείς ;

Κάποτε ήταν εύκολο για έναν άνδρα να γνωρίσει μία γυναίκα, να την ζητήσει άμεσα σε γάμο  και οι γονείς της να δεχτούν με χαρά αυτήν την πρόταση. Χωρίς να φοβούνται τον «άγνωστο» που στέκει στην πόρτα, χωρίς να γνωρίζουν τον «ποιόν» του και παράλληλα του παραχωρούσαν και προίκα.  Έτσι , η κοπέλα μετατρέπονταν απότομα σε σύζυγο χωρίς να γνωρίζει  «ποιον» εντέλει παντρεύτηκε. Κι όπως ήταν φυσιολογικό, αποκτούσαν παιδιά. Πολλά παιδιά, που δεν πήγαιναν σχολείο αλλά στα χωράφια επειδή ο μισθός του πατέρα ήταν λιγοστός  και δεν κάλυπτε την σίτιση της φαμίλιας. Τα παιδάκια αυτά δεν έπαιζαν με παιχνίδια, δεν είχαν δικό τους κρεβατάκι να ξαποστάσουν και ήταν υποχρεωμένα να φροντίζουν τα μικρότερα αδέρφια τους, την προίκα της κάθε ανύπανδρης αδερφής και την περίθαλψη των ηλικιωμένων γονιών τους.

Υπάρχουν και άλλες πληροφορίες για την θέση του παιδιού κατά το παρελθόν στην Ελλάδα, όμως καλύτερα ας εστιάσουμε στην παρούσα περίοδο. Στη σύγχρονη εποχή δεν είναι εύκολο να φέρεις στον κόσμο ένα μικρό παιδί. Υπάρχουν οικογένειες που δυσκολεύονται να τεκνοποιήσουν και για να το επιτύχουν ξοδεύουν  μεγάλα ποσά. Υπάρχουν και οικογένειες που έχουν πολλά παιδιά, δυσκολεύονται να τα μεγαλώσουν  και ή τα παρατούν κυριολεκτικά (όχι στο ορφανοτροφείο) ή τα εξαναγκάζουν  να εργαστούν σε μικρή ηλικία ακόμη και ως επαίτες. Τα προνομιούχα παιδιά ,που είναι και τα πιο τυχερά, βιώνουν την αγάπη των γονιών τους. Ζουν σε ένα καθαρό και όμορφο σπίτι, έχουν τα πιο εξελιγμένα παιχνίδια, φορούν ρούχα μάρκας  και πάντα η αντίδρασή τους είναι διαταγή προς τους γονείς. Τα παιδιά αυτά (ίσως) είναι κακομαθημένα. Όμως όσο ανάγωγα και αν είναι οι γονείς τους δεν μπορούν να τους χαλάσουν χατίρι.  Εντέλει οι γονείς δεν γαλουχούν τα παιδιά, εκείνα εκπαιδεύουν τους γονείς τους.

Μεγαλώνοντας το παιδί  πρέπει να περάσει σε μία σχολή, να αφήσει την οικογενειακή εστία , να αρχίσει να ζει μόνο και στο τέλος  να εργαστεί. Οι γονείς είναι διατεθειμένοι να ξοδέψουν πολλά λεφτά – όχι μόνο σε ρούχα, παιχνίδια ή φαγητό – αλλά και σε φροντιστήρια που θα αναλάβουν την εκπαίδευση του παιδιού σε ξένες γλώσσες ή σε σχολικά μαθήματα, στα μηνιαία έξοδα που θα έχει  όταν περάσει σε κάποια σχολή και ίσως στα οικονομικά προβλήματα που θα αντιμετωπίσει, όταν αποφασίσει να ζήσει μόνο του.

Οι γονείς μοιάζουν με μία σωστική λέμβο που βρίσκεται πάντα δίπλα στο παιδί και με  μία τράπεζα που παραχωρεί πάντοτε άτοκα δάνεια. Τόση ,όμως, ανιδιοτελής εκμετάλλευση χωρίς μία απαίτηση ; Φαίνεται παράξενο , αλλά κάποιες φορές συμβαίνει κι αυτό. Κάποιες άλλες συμβαίνει και το εξής: κατά κάποιο τρόπο τα παιδιά εκπαιδεύονται και παρά την αντίδραση τους υπακούουν σε έναν από τους δύο γονείς. Ικανοποιούν την φιλοδοξία του γονέα για επαγγελματική κατάρτιση και μόρφωση που όχι απλώς ανταποκρίνεται στο κοινωνικό «φαίνεσαθαι»  - αλλά δύσκολα συγκρίνεται  με την μόρφωση κάποιου άλλου ατόμου  με μικρότερες διανοητικές ικανότητες. Η γονική φιλοδοξία δεν σταματάει μόνο εκεί. Ειδικά τώρα που λόγω της κρίσης, πολλά «μεγάλα» παιδάκια μένουν στο σπίτι μαζί με τους (ηλικιωμένους) γονείς τους. Οι γονείς  αρχίζουν και ελέγχουν τις παρέες του παιδιού τους , αντιδρούν όταν  ο/η σύντροφος  των παιδιών τους δεν φέρει την ανάλογη παιδεία ή εργασία με το παιδάκι τους … και τόσα άλλα, που δίνουν την εντύπωση ότι οι γονείς  είναι  κακοί δράκοι  και δεν αφήνουν το «παιδί» να ευτυχήσει.

Φυσικά, η αντίδρασή τους δεν περιορίζεται σε λίγες  ηχηρές αντιδράσεις. Υπάρχουν περιπτώσεις που χτυπούν το «ενήλικο» παιδί, το αποκληρώνουν, το διαχωρίζουν  από το άλλο ή άλλα «αγαπημένα» τους παιδιά. Η μάχη μαίνεται και δεν είναι τυχαίο που το «παιδί» θα κλείσει την καρδιά του και δεν θα ξαναπεράσει  από το κατώφλι της γνωστής  πόρτας. Δύσκολο και οδυνηρό. Και τότε δεν ξέρω «ποιος» θα υποκύψει. Ο γονιός που θα υποφέρει και  σε κάποια δυσκολία του θα κτυπήσει την πόρτα του παιδιού του ή το «παιδί» που θα αντιμετωπίσει οικονομικές δυσχέρειες και θα θυμηθεί ξανά την μαμά και τον μπαμπά του.  Μεγάλο δίλημμα.

Σε παλαιότερες εποχές, οι απόγονοι ήταν υποχρεωμένοι να περιθάλψουν τους γονείς τους από σεβασμό και μόνο, επειδή τους έφεραν στην ζωή. Δεν τους πρόσφεραν παιχνίδια, μόρφωση  ή όλα τα καλούδια που έχουν τα σύγχρονα παιδιά. Τώρα, τους ξεχνάνε σε κάποιο γηροκομείο ακόμη και αν ήταν άψογοι απέναντι στα παιδιά που εύκολα τους εγκαταλείψανε με την πρώτη δυσκολία. Ή λόγω κρίσης τους φέρνουνε στο σπίτι για την σύνταξη. Τότε ξεκινά ένα «νέο» παιχνίδι. Είτε  σύνταξη πάει στα παιδιά ,επειδή ο άτυχος ηλικιωμένος είναι ανάπηρος  νοητικά ή σωματικά είτε   ο ηλικιωμένος/ η βγάζει όλο του το άχτι πάνω στα οικονομικά εξαθλιωμένα παιδιά του. Λίγες φορές όλα είναι άψογα και από τις δύο πλευρές. Ελάχιστες να δεχτούνε απλόχερα έναν υπερήλικα στο σπίτι , ακόμη και αν στα νιάτα του ήταν σωστός γονιός απέναντι τους.

Οι σχέσεις μεταξύ γονέα και παιδιού είναι ένα ατελείωτο γαϊτανάκι, είσαι παιδί γίνεσαι γονιός και πάει λέγοντας.  Όταν σου φέρονται  άσχημα ως παιδί μην το επαναλαμβάνεις στα παιδιά σου. Λογικό είναι να αποκτήσουν δύναμη και να το επαναλάβουν και σε εσένα , όταν πια  κι εσύ δεν θα μπορείς να αντιδράσεις.  Η εξουσία έρχεται και αντιπαρέρχεται , σαν νέος γονιός διοικείς μα σαν γέρος γονιός διοικείσαι. 

Ποίηση από ένα μεγάλο ποιητή W. Whitman

Whitman (από www.poemhunter.com)

Λαχέσεως λόγος- Πλάτωνος "Πολιτεία"

Πλάτωνος "Πολιτεία" - Το Σπήλαιο και το νόημα του (Γ' Λυκείου Θεωρητική Κατ/ση)

Λίγα ποιήματα από έναν ξεχασμένο ποιητή... πηγή :http://anemi.lib.uoc.gr

Ο Αχιλλέας Παράσχος και λίγη "μαγεία" από την ποίηση του.

 Ήταν από τους λίγους εναπομείναντες εκπροσώπους του κινήματος του Ρομαντισμού στην ποίηση... Είναι κρίμα που δεν αναγνωρίστηκε, ίσως γιατί πλέον ο Ρομαντισμός δεν ήταν " η μόδα" της εποχής...ίσως γιατί ο ρεαλισμός και μετέπειτα ο νατουραλισμός ήταν πιο συμβατά κινήματα και ανταποκρίνονταν καλύτερα στις ανάγκες του αναγνωστικού κοινού... Ποίηση Αχιλλέα Παράσχου

Μεταφράσεις Λατινικών Γ' Λυκείου - 21 μέχρι 25 Κείμενο

ΚΕΙΜΕΝΟ 21

Brenno duce Galli, apud Alliam flumen deletis legionibus Romanorum, everterunt urbem Romam praeter Capitolium, pro quo immensam pecuniam acceperunt. Tum Camillus, qui diu apud Ardeam in exilio fuerat propter Veientanam praedam non aequo iure divisam, absens dictator est factus; is Gallos iam abeuntes secutus est: quibus interemptis aurum omne recepit. Quod illic appensum civitati nomen dedit: nam Pisaurum dicitur, quod illic aurum pensatum est. Post hoc factum rediit in exilium, unde tamen rogatus reversus est.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Υπό την αρχηγία του Βρέννου οι Γαλάτες, αφού κατατρόπωσαν  τις λεγεώνες (:αφού κατατροπώθηκαν οι λεγεώνες) των Ρωμαίων κοντά στον ποταμό Αλία, κατέστρεψαν εντελώς την πόλη της Ρώμης, εκτός από το Καπιτώλιο, για το οποίο ως αντάλλαγμα πήραν τεράστιο χρηματικό ποσό. Τότε ο Κάμιλλος, που είχε βρεθεί (:ήταν) εξόριστος για πολύ καιρό κοντά στην Αρδέα εξαιτίας της λείας από τους Βηίους που δεν είχε μοιραστεί ακριβοδίκαια, εξελέγη δικτάτορας, αν και απουσίαζε (:ήταν μακριά). Αυτός ακολούθησε τους Γαλάτες, όταν πια έφευγαν: αφού τους εξολόθρευσε (:αφού αυτοί εξολοθρεύθηκαν), πήρε πίσω όλο το χρυσάφι. Επειδή αυτό ζυγίστηκε εκεί, έδωσε το όνομα του στην πολιτεία: ονομάζεται δηλαδή Πίσαυρο, επειδή εκεί ζυγίστηκε το χρυσάφι. Μετά από αυτή την πράξη γύρισε στην εξορία, από όπου όμως επέστρεψε, αφού τον παρακάλεσαν.

ΑΡΧΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ :

deleo, delevi, deletum, -ere 2 = καταστρέφω,

everto - everti - eversum - evertere 3= καταστρέφω,

*accipio, accepi, acceptum, accipere 3*15 (ad+capio)=παίρνω, δέχομαι,

*sum, fui, -, esse =είμαι,

divido, divisi, divisum, -ere 3 =μοιράζω,

*absum, afui, - , abesse =είμαι μακριά, απουσιάζω,

*fio, factus sum, fieri =γίνομαι,

*abeo, abivi(abii), abitum, abire * (ab+eo)=φεύγω,

*sequor, secutus sum, secutum, sequi 3 (αποθ)=ακολουθώ,

interimo, interemi, interemptum, -ere 3=εξολοθρεύω,

*recipio, recepi, receptum, recipere 3*15(re+capio)=παίρνω πίσω,

appendo, appendi, appensum, -ere 3=ζυγίζω,

do, dedi, datum, -are 1=δίνω,

*dico, dixi, dictum, -ere 3=λέω,

penso, -avi, -atum, -are 1=ζυγίζω,

*redeo, redivi (redii), reditum, redire (red+eo)=επιστρέφω,

rogo, -avi, -atum, -are 1=ζητώ,

*revertor, reverti και reversus sum, reverti 3 (αποθ και ημιαποθ)=επιστρέφω, γυρίζω

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ :

Α΄ΚΛΙΣΗ :

Allia, -ae (Θ) =ο Αλλίας (ποταμός),

Roma, -ae  =Ρώμη,

pecunia, -ae =χρήματα ,

Ardea, -ae =η Αρδαία,

praeda, -ae =λεία,

β΄κλίση :

Brennus, -i (A)=Βρέννος,

Galli, -orum(A)=Γαλάτες,

Romani, -orum(A)=Ρωμαίοι,

*Capitolium, -ii και –i (O)=το Καπιτώλιο,

Camillus, -i (Α)=Κάμιλλος,

*exilium, -ii και –i (O)=εξορία,

aurum, -i (O)=χρυσάφι,

Pisaurum,  -i (O)=Πίσαυρο,

factum,-i (O)=πράξη,

γ΄κλίση :

dux, -cis (A)=αρχηγός,

flumen, -inis (Ο)=ποταμός,

legio, -onis  (Θ)=λεγεώνα,

urbs, -is (Θ)=πόλη,

ius, -ris (Ο)=το δίκαιο,

dictator, -is (Α)=δικτάτορας,

*civitas, -tatis (Θ)=πολιτεία,

nomen, -inis (Ο)=όνομα,

ΕΠΙΘΕΤΑ :

immensus, -a, -um = τεράστιος (δεν σχηματίζει παραθετικά)

Veientanus, -a, -um =από τους Βηίους,

aequus, -a, -um (aequior, aequissimus)=ίσος,

omnis, -is, -e =όλος

ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ :

qui, quae, quod (αναφ.)=ο οποίος,

is, ea, id (οριστ.)=αυτός,

hic, haec, hoc (δεικτ.) =αυτός

ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΑ :

diu (diutius, diutissime)=για πολύ καιρό, επί πολύ,

tum =τότε,

iam =ήδη, πιά,

illic =εκεί,

unde=από όπου (αναφ. επίρρημα)

ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ :

apud +ΑΙΤ=κοντά σε,

praeter +ΑΙΤ =εκτός από,

pro +ΑΦ =ως αντάλλαγμα για,

in +ΑΦ = σε

post +AIT =μετά από,

in +AIT =se (προς)

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ :

nam (αιτιολ.παρατακτ.)=γιατί

quod (αιτιολ. υποτακτ.)=γιατί, επειδή

tamen (αντιθ.)=όμως

          ΚΕΙΜΕΝΟ 23

Aegrotabat Caecina Paetus, maritus Arriae, aegrotabat et filius. Filius mortuus est. Huic Arria funus ita paravit, ut ignoraretur a marito; quin immo cum illa cubiculum mariti intraverat, vivere filium simulabat, ac marito persaepe interroganti, quid ageret puer, respondebat: "Bene quievit, libenter cibum sumpsit". Deinde, cum lacrimae suae diu cohibitae vincerent prorumperentque, egrediebatur: tum se dolori dabat et paulo post siccis oculis redibat. … Scribonianus arma in Illyrico contra Claudium moverat: fuerat Paetus in partibus eius et, occiso Scriboniano, Romam trahebatur. Erat ascensurus navem. Arria milites orabat, ut simul imponeretur. Non impetravit: conduxit piscatoriam naviculam ingentemque navem secuta est.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Ο Καικίνας Παίτος, σύζυγος της Αρρίας, ήταν άρρωστος, άρρωστος ήταν και ο γιος τους. Ο γιος πέθανε. Η Αρρία του ετοίμασε την κηδεία με τέτοιο τρόπο, ώστε να μη το καταλάβει ο σύζυγός της (: να μη γίνει αντιληπτό από τον σύζυγό της). Όχι μόνο αυτό αλλά και κάθε φορά που έμπαινε στην κρεβατοκάμαρα του συζύγου της, προσποιείτο ότι ζούσε ο γιος και στο σύζυγο, που ρωτούσε πολύ συχνά τι έκανε το παιδί, απαντούσε: «κοιμήθηκε καλά, έφαγε με όρεξη». Έπειτα, όταν τα δάκρυά της, που συγκρατούσε (:συγκρατούνταν) για πολύ ώρα, νικούσαν και ξεσπούσαν, έβγαινε έξω· τότε παραδινόταν στον πόνο και λίγο αργότερα ξαναγύριζε με τα μάτια στεγνά. … Ο Σκριβωνιανός είχε στασιάσει (: είχε σηκώσει τα όπλα) στην Ιλλυρία εναντίον του Κλαυδίου. Ο Παίτος είχε πάει με το μέρος του (:με την παράταξή του) και, αφού σκοτώθηκε ο Σκριβωνιανός, μεταφερόταν σιδηροδέσμιος στη Ρώμη. Επρόκειτο να ανέβει σε πλοίο. Η Αρρία παρακαλούσε τους στρατιώτες να επιβιβαστεί μαζί του. Δεν το κατόρθωσε. Νοίκιασε ψαράδικο πλοιάριο και ακολούθησε το μεγάλο πλοίο.

ΑΡΧΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ:
aegroto 1=ασθενώ,
*morior, mortuus sum (μτχ.μέλλοντα moriturus), mortuum, mori (αποθ) 3=πεθαίνω,
paro 1 = ετοιμάζω, ignoro 1= αγνοώ, intro 1= μπαίνω,
vivo – vixi - victum - vivere 3= ζω,
simulo 1 = προσποιούμαι ,
interrogo 1 = ρωτώ ,
ago - egi - actum – agere 3= οδηγώ (άγω), κάνω,
respondeo - respondi - responsum - respondere 2= απαντώ,
quiesco - quievi - quietum - quiescere 3= ηρεμώ, αναπαύομαι,
sumo - sumpsi - sumptum - sumere 3= παίρνω,
cohibeo - cohibui - cohibitum - cohibere 2= συγκρατώ, εμποδίζω ,
vinco - vici - victum - vincere 3= νικώ ,
prorumpo - prorupi - proruptum - prorumpere 3= ξεσπώ
*egredior - egressus sum - egressum - egredi (αποθετικό) 3*15= βγαίνω ,
do - dedi -datum - dare 1= δίνω,
*redeo - redii (redivi)- reditum - redire = επιστρέφω (red+eo)
moveo - movi - motum - movere 2= κινώ ,
*sum, fui, esse=είμαι,
occido - occidi - occisum - occidere 3= σκοτώνω ,
traho - traxi - tractum - trahere 3= τραβώ ,
ascendo - ascendi - ascensum - ascendere 3= ανεβαίνω ,
oro 1= παρακαλώ ,
impono - imposui - impositum - imponere 3= επιβιβάζω,
impetro 1= κατορθώνω ,
*conduco - conduxi - conductum - conducere 3 = νοικιάζω (con+duco)
sequor - secutus sum - secutum - sequi (αποθετικό) 3= ακολουθώ

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ :

Α΄ΚΛΙΣΗ :

Caecina, ae=Καικίνας,

Arria, ae=Αρρία,

lacrima, ae=δάκρυ,

Roma, ae=Ρώμη,

navicula, ae=πλοιάριο,

Β΄ΚΛΙΣΗ :

*arma, -orum(O)=τα όπλα (μόνο πληθυντικού),

*filius, -ii / –i =γιος,

Paetus, i=Παίτος,

maritus, i=σύζυγος,

cibus, i=τροφή,

oculus, i= μάτι ,

Scribonianus,-i= Σκριβωνιανός,

*Claudius, -ii / -i = Κλαύδιος,

puer, pueri =παιδί,

cubiculum, i= υπνοδωμάτιο,

Illyricum, i (Ο) = Ιλλυρία,

Γ΄ΚΛΙΣΗ :

funus, -eris (Ο)=κηδεία,

dolor, -is (A)=πόνος

*pars, partis(Θ)=μέρος

στον πληθυντικό partes, ium=πολιτική παράταξη

*navis, is (Θ) =πλοίο, αφ.εν.navi και nave

miles, militis (Α)==στρατιώτης

ΕΠΙΘΕΤΑ :

paulus,a,um=λίγος (εύχρηστο στην αιτ. και αφ. ενικού του ουδετέρου : paulum, paulo=λίγο-δεν σχηματίζει παραθετικά)

siccus, -a, -um (siccior, sicissimus)=στεγνός,

piscatorius, -a, -um=αλιευτικός, ψαράδικος

ingens, -ntis (μονοκατ.Γ΄- ingentior, ingentissimus) =τεράστιος, πελώριος

ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΑ :

ita =έτσι,

*bene(melius-optime)=καλά,

libenter (libentius, libentissime)=πρόθυμα,

deinde = τελικά,

*diu (diutius, diutissime) = για πολύ καιρό, επί πολύ,

tum =τότε, *post  (posterius, postremo-postumo)=μετά, simul = μαζί

ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ :

hic, haec, hoc (δεικτ)=αυτός,

ille, illa, illud (δεικτ) =εκείνος,

quis, quis, quid (ερωτημ)=ποιος;

suus, sua, suum (κτητ)=δικός του/τους,

ego(προσ)=εγώ,

is, ea, id (οριστ.)=αυτός

ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ :

in +ΑΦ=σε (στάση-κατάσταση),

contra +ΑΙΤ =εναντίον (εχθρική διάθεση)

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ :

et (συμπλ)=και, ut (συμπερ)=ώστε

quin immo (αντιθ)=όχι μόνο αλλά και

cum επαναληπτικός =όταν, κάθε φορά που

ac (συμπλ)= και

cum ιστορικός-διηγηματικός+υποτακτική=όταν, αφού

ut (βουλ)=να

que (συμπλ. εγκλιτικός)=και

ΚΕΙΜΕΝΟ 24

Cum P. Cornelius Nasica ad Ennium poetam venisset eique ab ostio quaerenti Ennium ancilla dixisset eum domi non esse, Nasica sensit illam domini iussu id dixisse et illum intus esse. Accipe nunc quid postea Nasica fecerit. Paucis post diebus cum Ennius ad Nasicam venisset et eum a ianua quaereret, exclamavit Nasica se domi non esse, etsi domi erat. Tum Ennius indignatus quod Nasica tam aperte mentiebatur: “Quid?” inquit “Ego non cognosco vocem tuam?” Visne scire quid Nasica responderit? “Homo es impudens. Ego cum te quaererem, ancillae tuae credidi te domi non esse; tu mihi ipsi non credis?”

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Όταν ο Πόπλιος Κορνήλιος Νασικάς είχε έρθει (:πάει) στον ποιητή Έννιο και η υπηρέτρια είπε σ’ αυτόν, που ζητούσε τον Έννιο από την πόρτα, ότι αυτός δεν ήταν στο σπίτι, ο Νασικάς κατάλαβε ότι εκείνη το είπε αυτό κατά διαταγή του αφεντικού της κι ότι εκείνος ήταν μέσα. Μάθε τώρα τι έκανε έπειτα ο Νασικάς. Λίγες μέρες αργότερα, όταν ο Έννιος ήρθε (:πήγε) στο Νασικά και τον ζητούσε από την πόρτα, φώναξε ο Νασικάς ότι δεν ήταν στο σπίτι, αν και ήταν στο σπίτι. Τότε ο Έννιος αγανακτισμένος (:επειδή αγανάκτησε) αφού (: επειδή, που) ο Νασικάς έλεγε ψέματα τόσο φανερά, είπε: «Τι (λες); Δεν (ανα)γνωρίζω εγώ τη φωνή σου;» Θέλεις να μάθεις τι απάντησε ο Νασικάς; «Είσαι αναιδής άνθρωπος. Όταν εγώ σε ζητούσα, πίστεψα την υπηρέτριά σου ότι δεν ήσουν στο σπίτι. Εσύ δεν πιστεύεις εμένα τον ίδιο;»

ΑΡΧΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ :

venio, veni, ventum, -ire 4 =έρχομαι, πηγαίνω,  quaero, quaesivi, quaesitum, -ere 3 =ζητώ,

*dico, dixi, dictum, -ere 3=λέω,

*sum, fui, esse=είμαι,

sentio, sensi, sensum, -ire 4=καταλαβαίνω,

*accipio, accepi, acceptum, -ere 3-15(ad+capio)=παίρνω, μαθαίνω,

*facio, feci, factum, -ere 3 -15=κάνω,

exclamo, -avi, -atum, -are 1=φωνάζω,

indignor, indignatus  sum, indignatum, -ari 1 (αποθ)= αγανακτώ, οργίζομαι,

mentior, mentitus sum, mentitum, -iri 4 (αποθ)=λέω ψέματα,

*inquam(ελλειπτικό)=λέω,

cognosco, cognovi, cognitum, -ere 3=(ανα)γνωρίζω,

*volo, volui, -, velle =θέλω,

*scio, scivi, scitum, -ire 4 =ξέρω, μαθαίνω,

respondeo, respondi, responsum, -ere 2=απαντώ,

credo, credidi, creditum, -ere 3 =πιστεύω

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ :

α΄κλίση :

Nasica, -ae =ο Νασικάς, poeta, -ae =ποιητής,

ancilla, -ae =υπηρέτρια, ianua, -ae =πόρτα

β΄κλίση :

P. : συντομογρ. του Publius=Πόπλιος,

*Cornelius , -ii/-i κλητ.-i=Κορνήλιος ,

*Ennius, -ii/-i , κλητ.-i= Έννιος,

*ostium, ii/i(Ο)=πόρτα, είσοδος,

dominus, -i =κύριος, αφέντης

γ΄κλίση :

vox, vocis (Θ)=φωνή,

homo , -inis (Α)=άνθρωπος, άνδρας

δ΄κλίση :

*domus, domus (Θ)=οίκος, σπίτι

*iussus(Α)=διαταγή : απαντά μόνο η αφαιρετική ενικού iussu=σύμφωνα με τη διαταγή

ε΄κλίση :

dies, diei (Α)  =ημέρα

ΕΠΙΘΕΤΑ :

paucus,-a,-um (paucior, paucissimus)=λίγος,

impudens, -ntis (μονοκατάληκτο, Γ΄-impudentior, impudentissimus)=αναιδής

ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΑ :

intus=μέσα,

nunc =τώρα,

postea =έπειτα,

post (posterius, postremo/postumo)=μετά,

tum =τότε,

tam =τόσο,

aperte (apertius, apertissime)=φανερά

ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ :

is, ea, id (οριστ.)= αυτός

ille, illa, illud(δεικτ) =εκείνος,

quis, quis, quid (ερωτ)=ποιος;

ego(προσ)=εγώ,

tuus,a,um(κτητ)=δικός σου,

ipse, ipsa, ipsum (οριστ.)=ο ίδιος

ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ :

ad +ΑΙΤ= προς, σε (κιν. προς),

a/ab +ΑΦ=από

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ – ΜΟΡΙΑ :

Cum ιστορικός-διηγηματικός (χρον)+υποτακτική : όταν, αφού

-que (συμπλ., εγκλιτικός) : και

et (συμπλ.): και

etsi (εναντ) : αν και

-ne (ερωτηματικό μόριο εγκλιτικό) : μήπως

ΚΕΙΜΕΝΟ 25

Cato attulit quodam die in curiam ficum praecocem ex Carthagine ostendensque patribus «Interrogo vos» inquit «quando hanc ficum decerptam esse putetis ex arbore». Cum omnes recentem esse dixissent, «Atqui ante tertium diem» inquit «scitote decerptam esse Carthagine. Tam prope a muris habemus hostem! Itaque cavete periculum, tutamini patriam. Opibus urbis nolite confidere. Fiduciam, quae nimia vobis est, deponite. Neminem credideritis patriae consulturum esse, nisi vos ipsi patriae consulueritis. Mementote rem publicam in extremo discrimine quondam fuisse!” Statimque sumptum est Punicum bellum tertium, quo Carthago deleta est.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Κάποια μέρα ο Κάτωνας έφερε στο βουλευτήριο ένα πρώιμο σύκο από την Καρχηδόνα και δείχνοντας το στους Συγκλητικούς «Σας ρωτώ», είπε, «πότε νομίζετε ότι κόπηκε αυτό το σύκο από το δέντρο». Όταν όλοι είπαν ότι ήταν φρέσκο, «Κι όμως», είπε, «να ξέρετε ότι κόπηκε στην Καρχηδόνα πριν από τρεις μέρες. Τόσο κοντά στα τείχη έχουμε τον εχθρό! Επομένως, να φυλάγεστε από τον κίνδυνο, να προστατεύετε την πατρίδα. Μη στηρίζεστε στις δυνάμεις της πόλης. Να αποβάλετε την υπερβολική αυτοπεποίθηση σας (:την αυτοπεποίθηση, που είναι υπερβολική σε εσάς). Μη πιστέψετε πως θα φροντίσει κανείς για την πατρίδα, αν δεν φροντίσετε εσείς οι ίδιοι για την πατρίδα. Να θυμάστε ότι η πολιτεία μας βρέθηκε κάποτε στον έσχατο κίνδυνο!» Και αμέσως άρχισε ο τρίτος Καρχηδονιακός πόλεμος, κατά τη διάρκεια του οποίου η Καρχηδόνα καταστράφηκε.

ΑΡΧΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ :

*affero (adfero)-attuli-allatum-afferre (ad+fero)=φέρνω,

ostendo-ostendi-ostens(t)um -ere 3 = δείχνω,

interrogo-avi-atum-are 1=ρωτώ,

*inquam (ελλειπτικό)=λέω,

decerpo-decerpsi-decerptum-ere 3 =κόβω,

puto-avi-atum-are 1 =νομίζω,

*dico-dixi-dictum-ere 3 (πρ.Εν. dic) =λέω,

*scio-scivi-scitum-scire 4 =ξέρω,

habeο-habui-habitum-ere 2= έχω,

caveo-cavi-cautum-ere 2=προσέχω, φυλάγομαι,

tutor-tutatus sum-tutatum-ari 1 (αποθ)=προστατεύω,

*nolo-nolui-nolle=δεν θέλω,

confido-confisus sum-confisum-ere 3(ημιαπoθ)=εμπιστεύομαι,

*sum-fui-esse=είμαι,

deponο-deposui-depositum-ere 3=αποβάλλω,

credo-credidi-creditum-ere 3=πιστεύω,

consulo-consului-consultum-ere 3=φροντίζω,

*memini-meminisse (ελλειπτικό) =θυμάμαι,

sumo-sumpsi-sumptum-ere 3=αρχίζω,

deleo-evi-etum-ere 2=καταστρέφω

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ :

Α΄ΚΛΙΣΗ :

curia, ae=βουλευτήριο

patria,ae=πατρίδα,

fiducia,ae=αυτοπεποίθηση

Β΄ΚΛΙΣΗ :

*ficus, -i (B΄-Θ)και ficus, -us (Δ΄ετερόκλιτο) =σύκο,

murus, -i =τοίχος

στον πληθυντικό muri,orum= τα τείχη,

periculum,i=κίνδυνος,

bellum, -i=πόλεμος

Γ΄ΚΛΙΣΗ :

Cato, Catonis=Κάτων,

Carthago,-inis (Θ)=Καρχηδόνα,

*pater, patris(Α)=πατέρας /

στον πληθυντικό patres,um=οι Συγκλητικοί,

arbor, arboris(Θ)=δέντρο,

*(οps), οpis (Θ-ελλειπτικό)=δύναμη,

urbs, urbis (Θ)=πόλη,

discrimen, discriminis(Ο)=κίνδυνος,

hostis, is(A)=εχθρός,

Ε΄ΚΛΙΣΗ :

dies, -ei (A)=ημέρα

ΕΠΙΘΕΤΑ :

praecox, -cis (μονοκατάληκτο, Γ΄)=πρώιμος, recens,-tis(μονοκατάληκτο, Γ΄)=πρόσφατος, φρέσκος,

tertius, -a, -um (τακτικό αριθμητικό) =τρίτος,  nimius,a,um=υπερβολικός, (περιφραστικά παραθετικά : magis nimius, maxime nimius)

publicus,a,um=δημόσιος (εδώ :  res publica =η πολιτεία),

extremus, -a, -um (υπερθετικός του exterus,a,um-exterior-extremus και extimus) =έσχατος, εξώτατος

Punicus, -a, -um=Καρχηδονιακός

ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ :

quidam, quaedam, quoddam (αόριστη επιθ.) =κάποιος,

ego (προσ.)=εγώ,

qui, quae, quod (αναφορική),

nemo(αόριστη ουσιαστική) =κάποιος,

ipse, ipsa, ipsum  (οριστ)=ο ίδιος

ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ :

in +ΑΙΤ=σε (κιν.προς),

ex +ΑΦ =από,

ante +ΑΙΤ=πριν από,

a +ΑΦ=από, σε,

in+ΑΦ= σε (εντοπισμός σε κατάσταση)

ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΑ :

quando =πότε (ερωτ),

prope (propius, proxime) =κοντά,

Statim(que) =(και) αμέσως

quondam=κάποτε

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ :

-que (συμπλ. εγκλιτικός)=και

Cum ιστορικός-διηγηματικός (χρον)+υποτακτική : όταν, αφού

Atqui (αντιθετικός) : και όμως

itaque (συμπερ. παρατ.)=επομένως, λοιπόν

nisi (υποθετικός αρνητικός)=αν δεν

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ :

Α΄ΚΛΙΣΗ :

Allia, -ae (Θ) =ο Αλλίας (ποταμός),

Roma, -ae  =Ρώμη,

pecunia, -ae =χρήματα ,

Ardea, -ae =η Αρδαία,

praeda, -ae =λεία,

β΄κλίση :

Brennus, -i (A)=Βρέννος,

Galli, -orum(A)=Γαλάτες,

Romani, -orum(A)=Ρωμαίοι,

*Capitolium, -ii και –i (O)=το Καπιτώλιο,

Camillus, -i (Α)=Κάμιλλος,

*exilium, -ii και –i (O)=εξορία,

aurum, -i (O)=χρυσάφι,

Pisaurum,  -i (O)=Πίσαυρο,

factum,-i (O)=πράξη,

γ΄κλίση :

dux, -cis (A)=αρχηγός,

flumen, -inis (Ο)=ποταμός,

legio, -onis  (Θ)=λεγεώνα,

urbs, -is (Θ)=πόλη,

ius, -ris (Ο)=το δίκαιο,

dictator, -is (Α)=δικτάτορας,

*civitas, -tatis (Θ)=πολιτεία,

nomen, -inis (Ο)=όνομα,

ΕΠΙΘΕΤΑ :

immensus, -a, -um = τεράστιος (δεν σχηματίζει παραθετικά)

Veientanus, -a, -um =από τους Βηίους,

aequus, -a, -um (aequior, aequissimus)=ίσος,

omnis, -is, -e =όλος

ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ :

qui, quae, quod (αναφ.)=ο οποίος,

is, ea, id (οριστ.)=αυτός,

hic, haec, hoc (δεικτ.) =αυτός

ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΑ :

diu (diutius, diutissime)=για πολύ καιρό, επί πολύ,

tum =τότε,

iam =ήδη, πιά,

illic =εκεί,

unde=από όπου (αναφ. επίρρημα)

ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ :

apud +ΑΙΤ=κοντά σε,

praeter +ΑΙΤ =εκτός από,

pro +ΑΦ =ως αντάλλαγμα για,

in +ΑΦ = σε

post +AIT =μετά από,

in +AIT =se (προς)

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ :

nam (αιτιολ.παρατακτ.)=γιατί

quod (αιτιολ. υποτακτ.)=γιατί, επειδή

tamen (αντιθ.)=όμως